دانلود آهنگ تا یه جا از شایع و مهیار و دانیال شایع و مهیار و دانیال

متن آهنگ تا یه جا از شایع و مهیار و دانیال

تا یه جایی زوری می خندی
تا یه جایی زوری می خندی

تا یه جا صحیح و سالمی و صاف
تا یه جا یادت می مونه جای چی کجاس
تا یه جا شق و رقی قشنگی
تا یه جا کاسبیت رو پاس
تا یه جایی داری حوصلشو
سر و صورتتو مرتب کنی جلو آینه
تا یه جایی داری حال محبتو
به اون که هرروز زندگی تو رو گاییده
یه روزی می رسه می رسی به 30
می رسی به 40 دیگه نمی کشی
سرتو می گیری زیر شیر
می شی یه چی
جنس بی کسی
سیاه می شه لبای صورتی هممون
هممون وایمی سه قلب زیر یقمون
هممون دلمون تنگ می شه برا دیگ سمنو
برا آشای خاله برا ته چین زن عمو
تا می تونی مامانو ببین
تا می تونی کیسه رو ا دست بابا بگیر
به رفیقت بگو داداششی
حداقل شبی ده دقیقه رو با خدا بشین
زیر دوش لذت ببر
بارون که می اد بوش لذت ببر
کنتور که نمی ندازه بیشتر بخند
دیر می فهمی م بهترین دوران مدرسس
و بهترین ساندیویچای پر کالباساست
و اسلحه ی صلح تفنگ آب پاچاس
دیر می فهمی موفق نمی شی صرفا چون نمره هات تو درسات بالاس
دیر می فهمی زندگی نکردی و شیش دنگ حواست به چی می شه ها بوده
دیر می فهمی قبل و بعد کشکه
همی ن لحظه هم بار گنج قارونه

تا یه جایی زوری می خندی
ولی همی ن خنده ها اشکن
به مو می رسه پاره هم می شه
همه ی شنبه ها رفتن
آدما چقد عزیز می شن
وقتی که قاب عکس شن
عجب رسم تلخی
منم می خوام یه قاب عکس شم
دیگه نمی ترسم قلبم جا بزنه
جاش یه سنگه
دیگه نمی ترسم سیاه بره چشام
یهو تار شه صحنه
دیگه یادم نی کی اصن
دلمو کجا شکسته
عجله داره دیرشه
روحم می خواد جدا شه از جسم

تا یه جاهایی شیشه نمی شکنه کنار سنگ
تا یه جایی بهت می گه همه جوره کنارتم
از یه جایی به بعد خودتی و خودت
تا یه جایی خانواده می رسن به داد هم
تا یه جایی صبحا که پا می شی یادته کارات
تا یه جایی در کیون رفیقی
تا یه جایی به خاطر مامان چشای سرختو قایم می کنی خونه نمی ری
یه جایی می رسی به بی حسی محض
جوونیتو می دویی و می رسی به 60
می مونه دستت زیر سنگ
می شه قلبت رنگش تیره تر
یادش بخیر اون صداهای توی کوچه ها
موشکای کاغذی که می رفت تو جوب آب
سکه های 10 تومنی که می شد یه نون داغ
حیاط و هندونه های خنک توی آب هی
یه وقتایی دلش تنگه آدم
یاد بچگیاشو می کنه قلب آدم
یاد شکستن شیشه ها با توپ فوتبال
دوییدن بی دلیل بعد زنگ آخر
اگه بذاری دنیا امی دو بگیره ازت
جواب همه آرزوها که چیه فقط
وقتی زمان یه چیزیه که نمی ره عقب
پس تا می تونی مادرتو بگیرش بغل
چون دلت می می ره از یه جایی به بعد
از یه جایی به بعد باید بپایی به در
چون عزیزات تو قاب اعلامی ه ان
دیگه کسی نی برات بریزه یه چایی تلخ
از یه جایی دیگه نمی شناسی خودتو
از یه جایی به بعد خودتو جا می ذاری
از یه جایی دیگه می بازی خودتو
نفستو خاموش می کنی تو جا سیگاری

تا یه جایی زوری می خندی
ولی همی ن خنده ها اشکن
به مو می رسه پاره هم می شه
همه ی شنبه ها رفتن
آدما چقد عزیز می شن
وقتی که قاب عکس شن
عجب رسم تلخی
منم می خوام یه قاب عکس شم
دیگه نمی ترسم قلبم جا بزنه
جاش یه سنگه
دیگه نمی ترسم سیاه بره چشام
یهو تار شه صحنه
دیگه یادم نی کی اصن
دلمو کجا شکسته
عجله داره دیرشه
روحم می خواد جدا شه از جسم