دانلود آهنگ تنفس از عرفان عرفان

متن آهنگ تنفس از عرفان

می گیم آزادی رو می خوایم ولی یعنی چی
هرکسی توی سرش داره ازش تعریفی
هرکسی نظرش فرق داره رو دریدی
تقصیر تو نیست اخه غیر از اینو ندیدی
یه ساحل ندیده که توی قصه شنیدی
یه غریبه ی ناشناس که اسمشو می گی
از انلابی بودن فقط ژستشو می گیری و
توو عمل یه کار و توو لفظ ضدشو می گی
حرفاتونو بزنین باهم بحث کنین
ولی نترس از کسی که فکرش با تو فرق داره
بهترشو بزن تو اگه می تونی و
اگه نمی تونی برو کنار حتی سخت باشه
می خواد از اون بالا دیتاتورو بکشه پایین
می گه تخمشو داره اگه بکشه پایین
ولی همه ی ما توی خودمون یکیشو داریم
اول از همه باید اونو بکشیم پایین

فریاد کنیم برا تنفس
باس لب باز کنیم برا تنفس
یه نگاه بالا به اسمون سیاس
باید حتی پرواز کنیم برا تنفس

اره دیگه اینو بده حق به ما
که نتونیم بدیم اینو دست باد
راهو بساز نباش پی رد پا
آینده رو بگیریم تو دست ما

نذاریم عادت ما شه
بگیم هی راحت به ما چه
بدیم ما ادامه مسیرو
حتی اگه ساعته وایسه
نذاریم عادت ما شه
ببینیم و چشا بسته باشه
مایی که فقط جنگو دیدیم
کردیم عادت به ماشه

چطوری ایرانو زنده کنیم
بریم عقب تاریخو بخونیم حفظش کنیم
چند دفعه خفه شدیم زنده شدیم
نه با کمک بیگانه بود نه حزب خودی
با هویت و هنرمون شعرمون شده
با دلسوزیای اهل علممون شده
نگو احساسی بودن امروز عیبمون شده
یه حافظه ی ضعیف طلسممون شده
چون که قوی ترین اسلحه هویته
می خوان بفروشی بره انگار کلیته
می خوان بزرشو بسوزونن گلی نده
عمی ق تر از اینه ولی اینه کلیتش
اقا می گه شاهنامه کلیشه شده
اینارو نگو جایی حاجی انگار فتیش توعه
سی سال هی باغچرو آب داده که ریشه کنه
امروز هزار ساله بعد ریشش بپیچه دورت
فریاد کنیم برا تنفس
باس لب باز کنیم برا تنفس
یه نگاه بالا به اسمون سیاس
باید حتی پرواز کنیم برا تنفس

اره دیگه اینو بده حق به ما
که نتونیم بدیم اینو دست باد
راهو بساز نباش پی رد پا
آینده رو بگیریم تو دست ما

نذاریم عادت ما شه
بگیم هی راحت به ما چه
بدیم ما ادامه مسیرو
حتی اگه ساعته وایسه
نذاریم عادت ما شه
ببینیم و چشا بسته باشه
مایی که فقط جنگو دیدیم
کردیم عادت به ماشه

می خوابیم و می گیم درد داره باز
امروز و ول کنی فردا بگاس
دورتر از دایره ی دورمونو نمی بینیم
شعاع کوچیکه پرگار ماس
داریم می می ریم و می ریم می گیم شانس تو راس
مثه جنازه تو امبولانس
یه گوشه نشستم پام رو پاس
منتظرم بیاد کارت رو آس
این شعر و داستانا راسته و تاریخ دروغه
یه تجاوز فکری که تا بیخ فروعه
پر کردن از دروغا تا بیخ عروقت
قاب دروغو کوبیدن با می خ تو روحت
من نعشه ی شعرمو ساقیش فروغه
غریبی جهل و اشناییش بلوغه
فوقش صدسالی طلوعه و باقیش غروبه
من که جهنمم برم می گن جا نیس شلوغه
نذاریم عادت ما شه
بگیم هی راحت به ما چه
بدیم ما ادامه مسیرو
حتی اگه ساعته وایسه
نذاریم عادت ما شه
ببینیم و چشا بسته باشه
مایی که فقط جنگو دیدیم
کردیم عادت به ماشه

بزار حبس باشم مثه تنفس
آزاد بشم مثه تنفس
حق باشم مثه تنفس
فریاد باشم مثه تنفس
بی رنگ باشم مثه تنفس
گرم باشم مثه تنفس
سخت باشم مثه تنفس
پشت حرف باشم مثه تنفس
آه باشم مثه تنفس
همراه باشم مثه تنفس
پاک باشم مثه تنفس
رام نشم مثه تنفس