دانلود آهنگ دلخوشی از بهزاد پکس بهزاد پکس

متن آهنگ دلخوشی از بهزاد پکس

آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید یک نفر در آب دارد می سپارد جان
یک نفر دارد که دست و پای دایم می زند روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانی

به چی دل خوش کنم به جونیم که رفته تو این زندگی که سخته
حتی نیمه شبم در آوردم صبح تا شب با سیلی با صورت سرخ می گذره پس روزهای هفته
اسیر چی شدم دنبال چی ام نمی دونم یه جونی که پیره من کیم نمی دونم
به چی دلخوش کنم به اشکای مادرم یا پینه های دستاش اون که زیاد بود و کم خواست
به چی دلخوش کنم از عشقی که نموندش یا برگای دفترم که سیاه شد تمومش
وقتی مرد بودن به ماشین شاسی بلند بود نگو نوش جونت برو بگو هر کی برد حرمش
وقتی آسمون تمومش واسه آدماهی بالاست تو مجبوری بگی به جاش خدامون که با ماست
تو هم مجبوری بگی وقتی تو سرت می خوره یکی مرد شد باهاش تورو پسرت می کنه
ببین پول و می گم دنبال سرنخ نباش اون که صبح تا شب چشت دنبالش یه سره می دوئه
پس همی شه تو گوشی قفل با پستای رومانتیک دنیای مجازی هم داره تو رو مسخره می کنه
قلم از دستم در رفت ولی محاکمش کردم یکی هنور پی صورت مسئله می دوئه
به چی دلخوش کنم به آدمایه شهرم وقتی یکی مثل من شی دلت از همه می بره

موج می کوبد به روی ساحل خاموش پخش می گردد چنان مستی به جای افتاده
بس مدهوش می دود نعره زنان وین بانگ باز از دور می آید یک نفر در آب می خواند شما را

به چی دلخوش کنم به رفیق های شرم به خال کوبیاش یا اون خط های رو گردن
به چی دلخوش کنی وقتی خالی می شه جیبت تازه می فهمی رفیقات یه عمر ازت کندن
به چی دلخوش کنم به بغضی که ترکید یا غم زیر زمی ن اون صدا که نرسید
وقتی امروزو دیدی من فرداهامو کشتم به چی دلخوش کنم وقتی سیگاره تو مشتم
بگو درد منو تورو کسی نمی دونه می گی دیس لاو بخونم مگه حسی هم می مونه
بگو چیه تو هم مثل من درد داری وقتی خالی جیبتم نمی تونی مرد باشی
بگو تو هم دلت از این زمونه می گیره وقتی واسه رفتنشم داره بهونه می گیره
به چی دلخوش کنم وقتی نیست یکی دوتا اون که آدمش می کنی یه روز بهت می گه شما
وقتی هنرتم یه اثر زیر زمی نی می شه به چی دلخوش کنی صدات برسه به خدا
به چی دلخوش کنم به اشتباه عشقم یا خیره بشم به صفرای اختلاس کشور
از کدومش بگی از نگاه ملتت وقتی غم تو هم اجاره خونته
بی چی دلخوش کنی وقتی تو خاک خودتی وقتی هم وطنت با فحش می زنه به غیرتت

و صدای باد هر دم دلگزاتر در صدای باد بانگ او رهاتر
از می ان آبهای دور و نزدیک باز در گوش این نداها آی آدمها