دانلود آهنگ مرگ از امیر تتلو و رضا پیشرو امیر تتلو و رضا پیشرو

متن آهنگ مرگ از امیر تتلو و رضا پیشرو

مرگ ترسناک ولی حق غمناک ولی سم
دردناک غمگین بد ولی هموار سنگین سد آه
یه چیزی می گم شاید تو هم تجربه کرده باشی
یه وقت ها دلت می خواد که دور از سر صدا شی
دوست داری خون ماه و توو تاریکی شب بپاشی
دوست داری لهشون کنی آدم ها رو زیر چرخ ماشین
ببین این همه سال دلت شد معطل کی ها
بیخودی توقع داشتی از همه چی ها
خاک خشک کویر شد از غم گیاه
عنکبوته بیکار شد عقرب سیاه
هی اشک ها می خواد بریزه من پلک می زنم و می خندم
هی پرونده زمی ن و گل و پیک می زنم و می بندم
هی از این آدمها دل می کنم و می جنگم
هی اشک ها می خواد بریزه من پلک می زنم و می خندم
هی پرونده زمی ن و گل و پیک می زنم و می بندم
هی از این آدم ها دل می کنم و می جنگم

هب گاهی باید رفت باید برید باید گذشت
باید شکست و باید خطر کرد باید پرید
برو بپر ببر نترس
درواقع داری با رفتنت آزادیت و جشن می گیری
درد مجازات نیست دوری مجازات نیست
زخم ها و سختی ها و حتی تحریم های ما
پایه های موفقیت و تکامل هستند مرگ مجازات نیست

چرا نمی شه تحملش کرد زندگی تاریک منم دور شمع
انقدر نکن توجه به من که می خوام بدون توقع برم
نگام به آسمون کلک و بکن بسه دیگه در قلم و ببند
بیا توو قلعه ام و قلبم رو بکن اگه تیزی داری سرم رو بزن
فقط نذار نفس بکشم از نهایت عشق به هوس برسم
ازم می خوان درنده بشم واسه مرواریده صدف شکست
نمی ترسم از دستت بدم وقتی جلوتری عقبت مرگ
نمی خوره عقربه به دردم از یک تا نه رو چند دفعه برم
نمی ترسیم از نیش مار مخ روو حالت بی صداست
راه می ریم با ریشه ها با هم رفیق شدن کیش و مات
از دست دادی کی رو باز می بینی یه روزی گوش ها می شه خاک
می خوابی با چشم تیره باز می گی زندگی رفیق نیمه راه ست
رفیق

داداش این نبضش دیگه نمی زنه ولش کن
هی اشک ها می خواد بریزه من پلک می زنم و می خندم
هی پرونده زمی ن و گل و پیک می زنم و می بندم
هی از این آدم ها دل می کنم و می جنگم
هی اشک ها می خواد بریزه من پلک می زنم و می خندم
هی پرونده زمی ن و گل و پیک می زنم و می بندم
هی از این آدم ها دل می کنم و می جنگم

بله باید رفت اما نباید قربانی شد
چون قربانی تقدیر شدنه که باعث واکنش تنده و
واکنش تند هم دلیل سیاهی پرونده
پرونده سیاه که به دار و مجازات می رسه
فقط دار مقصر نیست پرونده هم مقصره
فقط قاضی یا فقط گاد مقصر نیست مردم هم مقصرن
بعضی وقت ها بعضی وقت ها همه باید مجازات شن
و بهترین مجازات رفتنه

مغز من ترک داره بیخود هی ضربه نزن که پخش می شه یهو کف زمی ن
این جاده هزار جهت داره اون و به هیچ وجه یه طرفه نبین
خسته ام از شما آدم ها که فقط همه جا همه اش به ضرر همی ن
هر طرف رد بشی داغونی که هر جا بالاخره یه قدر کرده کمی ن
از این سیاه ترم ممکنه باز تیره ترم می شه
تو خودت داغونی واسه چی بزنم نیشت
باید برم که خیالت راحت نباشه منم پیشت
از این سیاه تر هم ممکنه باز تیره تر هم می شه
تو خودت داغونی واسه چی بزنم نیشت
باید برم که خیالت راحت نباشه منم پیشت

آه تو همه چیت برعکس توو مخی و بد عکس
فکر کردی کاملی برای من ولی جرت می دن بر و بکس
از خود راضی فقط باید بری زیر چک و لگد
بد لش شده تنت وقتشه گم شی ور دل ننت
درد توو بدن نادخه اینجا غرق هر بدن توو دردش
هر کی از راه رسید دلت رو عملا خون کردش
تو چرا ناراحتی رفت من چرا ناراحتم که کارد رو تا ته نکردم توو قلبش
ببین من بدم توو گردش من مال خونه موندنم
ابدم خونم عشق هوسم جونم شعر
من واسه خودم جا ندارم که بخوادش قاطیم اونم شه
ولی باز چسبید به کنم شت

هی اشک ها می خواد بریزه من پلک می زنم و می خندم
هی پرونده زمی ن و گل و پیک می زنم و می بندم
هی از این آدم ها دل می کنم و می جنگم
هی اشک ها می خواد بریزه من پلک می زنم و می خندم
هی پرونده زمی ن و گل و پیک می زنم و می بندم
هی از این آدم ها دل می کنم و می جنگم