دانلود آهنگ واقعیت از امیر تتلو و رضا پیشرو و حصین ابلیس و علی کینگ امیر تتلو و رضا پیشرو و حصین ابلیس و علی کینگ

متن آهنگ واقعیت از امیر تتلو و رضا پیشرو و حصین ابلیس و علی کینگ

اینبار واقعیتی را بدان می خوانم که خیلیها ازش فراری شدن آره مرد خیلی ها

من توی فردا مردم وابستگی ترسناکمه روزها داره منو می کنه سردو غمناک
احساس نفسم سخته توو این غروب سرد من منجمد شدم و روزا منو عوض کرد
تو خیابونای خالی پر از آدم مجازی مگه می شه توو این تنهایی تو خودتو نبازی
وقتی از کنارت رد می شن سایه می دن نشون انگارکه پاهات از دست رفتن می ری کشون کشون
به سمت چیزی که آرزوته فقط ببینیش که گل زندگیتم توی تاریکی می چینیش
تو اوج شب آرزوم روشنایی ما شدیم غرق انگار که شهر بی نور شده و نمی اد هیچ وقت برق
کسی که طرد می شد از وقتی چشاش می شد باز تا وقتی که توی رنکینگ سرجاش می شد دراز
آرزو مرگ داشت همی شه تو سینه خستش که تنها تکیه گاش همی شه بود در بستش
فرد منو ماییم چون خودمون می خوایم و بس به علت بزرگی اطاق فقط داریم نفس
پس بذار ناامی د بشیم که نفس می شه تموم بهار مجازیمون هم بزودی می شه خزون

لفظی رو گره زدن که حکومت نشه عوض واس همی ن باید ببینیم هزاران علف هرز
جغد سیاه تو دل شب شیپور پیروزی زد برد ما یعنی حفظ اصالت دیروزی مرد
از زهر قلمم به تلخی شب غلبه کرد لبخند امی د دهندتون هم هست مدد زهر
نذارین شرط که خیلی آسونه پدید درد نمی شه سرد دیگه کسی با حرف نمی شه طرد
بازی ترس تجربه ها بهت نمی ده درس آدم مست هیچ وقت واسه تو نمی شه کس
همی شه هست قانون مگه عقیده شه عوض تو شیشه شد این خون بدون موی لای درز

تو سفیدی یا سیاه چهره ات یه انسان نماست بیا با زهر ابدیت منو بکن خلاص
به دهانه خشم شب بگو از پیشم بره بگو چرا ستاره دیده نیست شبم پراز مه
بگو که خاطره نفس کشیدنم یادم نیست بذار از اشک همه سرزمی نمون بشه خیس
شب مهمونی یه مرد سیاه پوش تا این جا رسید قانون هنوز ثابت شده ست که از این مهمونی نرید
هزاران کیلومتر تو آسمون باید پرواز کرد خیلی چیزا به چشم تازست اون وقت باید آغاز کرد
شروعی که یه بغض می سازه چرا خوشی تو غربت می فهمی که یه فراری ای تا تو بازار خفت
اونجا می شی یه پادشاه اما خیلی تنها اما انقدر نمی فهمی که باز گم شدی تو فردا
تو زیر زمی ن مجازات خیلی ها رفتن عزیز اثری ازشون نیست مثل اونا نباش مریض
دیوار تا سقف آسمون اومد فرار از این قصه محاله چون هیچ بزدلی به عرش نمی رسه
چشم من خسته س می رم بخوابم اما توی قبر ولی نه بیدار می مونم واس مرگت می کنم صبر

من شمع شیشه ایمو می شکونم با چنگال خشم سهم زندگیمو ذره ذره می گیرم ازش
نمی ذارم تو تاریکی توهم بشه حاکم حتی اگه تو جنگ باش کشته شمو بشم مجرم
دستای خونیمو دیدی به آرزوت رسیدی وجدانمو گرفتیو بهم مادیات می دی
این جور جاهاست که می گن مرگ بهتر از زندگیست آغاز حکومت جدید برگشت بردگیست
پرواز مجازیست وقتی تو اون سکوت من خود به خود چشام بسته می شه می لرزه بدنم
اون روز روز وداست روز مرگو عجلم مثل اینکه هیچ کس انسان نیست و منم یه بدلم
من مجرم نیستم افتادم تو یه جای پرت تو این جنگل واسه آزادیت واست می ذارن شرط
هرثانیه یه ساعت جسم خواستار حادثه است تن من نمی خواد بمونه مقصر جاذبه ست
ستاره ها نزدیک نمی شن که بسوزونن این ترس سردیت شدن بهتره بشینن آروم سر درد
غول آهنی پیروز شد خیلی ما باخت دادیم مجبوریم قبول کنیم و ظاهرا کمی شادیم
آتیش بیناموس جمع پیروز شد با یه ترفند که خیلی ها رو ثابت نگه داشت با خواب لبخند
زحمت دستات گرفته شد بدون حرف زدن تو این جنگل باید لال باشی بدون حرف زدن
زندگی یه بازی نیست بلکه هوسه تو خلوت مسیر معین بن بستیه به نام شهوت
تجربه یه جسم مرده ست به دستت خاک می شه اما سایه یه حادثه ست کنار تو راه می ره
مهر دوست قدیمی ت هم می گیرنش روی آسفالت زیر سقف زندگیت هم با ترس وارد می شه چشمات
پشت سکه بی ارزش به ققنوس بها می دن اینا باید تو خواب افسانه ای به فنا برن

اینا شیطونن تو لباس فرشتن دل آدم هارو با آب نفرت شستن
روی قلب ما با تیر داغ نوشتن که حتی آزادی بیانت هم بدش من